De Klopboom
Voel, klop en bevrijd jezelf!
Emotional Freedom Techniques

Ik zou het op prijs stellen als je jouw ervaring wilt delen met anderen. Hiermee kun je anderen attent maken op het effect van deze nog onbekende therapievorm.

Je kunt je mail sturen naar: info@deklopboom.nl

Ervaringen

Pien

Toen onze dochter Pien 2 jaar oud was, is ze "aangevallen" door een rottweiler. Gelukkig is dit goed afgelopen, maar sinds die tijd is Pien bang voor honden. Inmiddels is Pien 9 jaar en raakte ze tot voor kort flink in paniek wanneer ze een hond zag. Dat ik als moeder ook bang ben voor honden doet Pien natuurlijk geen goed. Mijn moeder, Piens oma, heeft ook angst voor honden. En zo lijkt het dat wij deze angst van generatie op generatie doorgeven. Maar.....sinds kort is de cirkel doorbroken.

Kirsten is 2 x bij ons thuis geweest. In eerste instantie alleen voor Pien, maar ook mij heeft ze geholpen. We hebben beide baat gehad bij Kirstens behandeling, vooral bij Pien is het resultaat groot. De eerste sessie was bij ons thuis, de tweede bij een klasgenootje van Pien, een meisje met een grote hond thuis.

Inmiddels zijn we een aantal weken verder en kan ik zeggen dat Pien niet meer bang is voor honden. Als ze een hond ziet raakt ze niet meer in paniek maar loopt of fietst ze rustig door. Ik merk dat ik van een grote, loslopende hond nog wel kan schrikken, maar dat ik veel makkelijker een knop kan omzetten en mijn angst opzij kan zetten.

Wij zijn enorm blij met dit resultaat. Kirsten dank je wel.

Brent

Brent zat al jaren behoorlijk met zichzelf in de knoop. Het verdriet om het faillissement van ons bedrijf en de ernstige ziekte van zijn zusje zorgden ervoor dat hij in een emotionele achtbaan zat waar hij niet meer uit kwam. Dat had tot gevolg dat hij in zijn slaap zijn armen en benen openkrabde. Tijdens de afgelopen zomervakantie viel het anderen ook op dat hij zoveel wondjes en littekens had, maar daar leek hij niet mee te zitten. Wij wisten beter... Brent was snel boos, je kon bijna geen normaal gesprek met hem voeren en hij reageerde op alles defensief.

Tot op een dag Kirsten, een oud-klasgenootje van de basisschool, contact met mij zocht via Facebook. Toen ik op haar pagina zag dat ze EFT therapie geeft ben ik haar site gaan lezen en heb haar eigenlijk gelijk gebeld. Het heeft zo moeten zijn! In ons telefoongesprek heb ik haar verteld over Brent, en nog dezelfde week zat ze bij ons op de bank. Vanwege haar open houding, voelde hij zich gelijk op zijn gemak bij haar. Het was ook prettig dat hij in zijn eigen vertrouwde omgeving was. Voor het eerst maakte ik mee dat Brent bij een vreemde kon huilen en vertellen over zijn gevoelens, ik was verbaasd! Zelfs bij de psycholoog kon hij zijn ware ik niet laten zien. Na een intensieve anderhalf uur was hij moe en wilde even slapen toen Kirsten naar huis was. Hij was s’middags veel rustiger en ik denk dat hij zich opgelucht voelde. De volgende ochtend was zijn bed helemaal schoon en de wondjes gingen langzaamaan genezen. In totaal is Kirsten 3 keer bij ons geweest, waarbij ze de laatste keer samen met hem een blaadje heeft gemaakt dat op de binnenkant van zijn kastdeur hangt. Als hij zich verdrietig voelt of boos kan hij dat gebruiken om zichzelf te helpen.

De bron van dat boze, verdrietige gevoel is tijdens de therapie duidelijk voor hem geworden en door het kloppen heeft hij dat zelf onder controle. Omdat Brent geen prater is en het moeilijk vind om zichzelf emotioneel te uitten, was deze therapie een uitkomst. Kinderen beleven de dingen toch op hun eigen manier en voelen heel goed aan of er iets aan de hand is. Brent bleek tijdens de therapie hoog sensitief en voelde dus feilloos aan als ik verdriet had, ook als ik zei dat alles goed ging. Daar kun je als kind behoorlijk last van hebben.

Brent is rustiger, komt s’avonds weleens vragen of hij mag helpen met koken en dan kletsen we even samen. Dat voelt echt heel goed, ook voor ons als ouders. We hebben de balans weer gevonden!

Herma

Ik heb bij Kirsten de vraag neergelegd of zij met EFT mij van mijn nagelbijten af zou kunnen helpen.

Ik ben inmiddels de 30 gepasseerd en al zolang ik me kan heugen bijt ik op mijn nagels. Kirsten is 3 keer bij mij geweest en heeft voor mijn gevoel veel opgeschoond.

De tweede sessie kwam mijn nagelbijten aan bod en sinds die keer, nu 2 maanden geleden, heb ik mijn nagels niet meer aangeraakt. Alleen om te knippen, vijlen en lakken!!!

Kirsten, bedankt! Ik ben enorm blij dat je me hebt kunnen helpen, en het is voor meerdere zaken goed geweest!

Naar boven